ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ Η ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ

Υποχρεωτική προμή­θεια θα δικαιούνται στο εξής  οι εμπορικοί αντιπρόσωποι για κάθε συναλλαγή που πραγματοποιείται στην περιοχή όπου δρα­στηριοποιούνται, ανεξάρτητα εάν έχουν κλείσει οι ίδιοι την συμφωνία με τον πελάτη.

Η απόφαση αυτή, που απο­τελεί ασπίδα προστασίας για τον κλάδο, ελήφθη πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με αφορ­μή προδικαστικά ερωτήματα που απέστειλε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Ειδικότερα, το πέ­μπτο τμήμα του Ευρωπαϊκού Δι­καστηρίου, με γενικό εισαγγελέα τον κ. Γ. Κοσμά, κλήθηκε και απά­ντησε σε δύο ερωτήματα:

α. Εάν στην περίπτωση που η αρ­μοδιότητα του εμπορικού αντιπρο­σώπου εκτείνεται σε καθορισμένο γεωγραφικό τομέα, το δικαίωμά του για προμήθεια ανα­φέρεται σε συναλλαγές που διενεργήθηκαν χωρίς την παρέμ­βασή του, σε οποιοσδήποτε στά­διο και ανεξάρτητα από το αν είχε βρει ο ίδιος τους σχετικούς πελά­τες ή μόνο σε συναλλαγές που διε­νεργήθηκαν στον τομέα δράσης του, ύστερα από παρέμβασή του και με πελάτες που ο ίδιος βρήκε.

β.   Εάν μια επιχείρηση που είναι πελάτης και έχει θυγατρικές εταιρείες ή αν ένας πελάτης διευθύνει ποικίλες επιχειρήσεις πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η θυ­γατρική ή η επιχείρηση η οποία προέβη στην παραγγελία, ανε­ξαρτήτως σε ποια παραδόθη­καν εμπορεύματα ή προσφέρ­θηκαν οι υπηρεσίες.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστή­ριο, ερμηνεύοντας τη σχετική Οδηγία, η οποία έχει κυρωθεί και από τη χώρα μας, δέχεται ότι ο εμπορικός αντιπρόσωπος πρέ­πει να αμείβεται για το σύνολο των εμπορικών πράξεων που πραγματοποιούνται σε συγκεκρι­μένη περιοχή ή μέσα σε συγκεκρι­μένη ομάδα προσώπων, χωρίς να γίνεται μνεία οποιασδήποτε δρα­στηριότητας του εμπορικού αντιπροσώπου. Συγκεκριμένα, ως προς το πρώτο ερώτημα αποφάνθηκε τα εξής:

‘Όταν ένας εμπορικός αντι­πρόσωπος έχει αναλάβει κά­ποιο γεωγραφικό τομέα, έχει δικαίωμα προμήθειας για τις συναπτόμενες με τους πελά­τες που ανήκουν στον τομέα συναλλαγές, ακόμη και αν κα­ταρτίστηκαν χωρίς την πα­ρέμβασή του”.

Όπως σχολιάζουν νομικοί κύκλοι, με την απόφαση αυτή ισχυρο­ποιείται από τη μια πλευρά η θέση του εμπορικού αντιπρο­σώπου, όταν δραστηριοποιείται σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική _περιοχή, και από την άλλη περιο­ρίζεται η αγορά, σε αντίθεση με ότι προβλέπει η Συνθήκη της Ρώμης.

Όσον αφορά στο δεύτερο ερώτη­μα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει δεχτεί ότι αποφασιστική σημασία έχει ο τόπος όπου πράγματι ασκείται η εμπορική δραστηριότη­τα. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δηλαδή αποφάνθηκε:

“Όταν η επιχείρηση ασκεί επαγγελματική δραστηριότη­τα σε διάφορους τόπους ή όταν ο αντιπρόσωπος ασκεί τη δραστηριότητά του σε πολλές περιοχές, πρέπει να λαμβάνε­ται υπόψη ο τόπος όπου έλα­βαν ή έπρεπε κατά το σύνη­θες να λάβουν χώρα οι δια­πραγματεύσεις με τον αντιπρόσωπο, ο τόπος όπου παρα­δόθηκε το εμπόρευμα, καθώς και ο τόπος όπου βρίσκεται η επιχείρηση η οποία έκανε την παραγγελία” .

πηγή: ΔΕΛΤΙΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ – ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ – ΜΑΡΤΙΟΣ 1998